Zezwolenie na pracę czy oświadczenie — którą ścieżkę wybrać

Pracodawca, który chce zatrudnić osobę spoza Unii Europejskiej, ma do wyboru dwie główne ścieżki. Różnią się czasem, kosztem i tym, dla kogo są dostępne.

Oświadczenie o powierzeniu wykonywania pracy

• dla obywateli wybranych państw (m.in. Ukraina, Białoruś, Mołdawia, Gruzja, Armenia),
• wpis do ewidencji w powiatowym urzędzie pracy — zwykle w kilka dni,
• praca do 24 miesięcy.

Zezwolenie na pracę

• dla obywateli wszystkich państw,
• wydaje wojewoda; postępowanie trwa dłużej,
• wymaga zwykle testu rynku pracy (informacji starosty), chyba że zawód jest na liście zwolnionej.

Jak wybrać

Jeśli kandydat ma obywatelstwo z listy oświadczeniowej i zatrudnienie nie przekroczy 24 miesięcy — oświadczenie jest szybsze i tańsze. W pozostałych przypadkach zostaje zezwolenie. W obu ścieżkach sam pobyt cudzoziemca musi być legalny niezależnie od dokumentu do pracy.

Stan prawny i listy państw zmieniają się — przed decyzją potwierdzamy je w aktualnych przepisach.